جمال رضايى

677

بيرجندنامه ( فارسى )

لب بام آمدى چادر ( به ) سرانداز * مرا طوق طلا كن ( به ) گردن انداز اگر طوق طلا قربى ندارد * مرا فيروزه كن كنج لب انداز * * * سَر كوُى بُلن پَن پَنجِىِ شير sare kuye bolan pan panjeye sir خَوَر اامه كِ يارُم خرده شمشير xavar ome ke yarom xorde samsir پِياله ر پُر كُنِى از آبِ انجير peyaler por koney az abe anjir بِرِازِى وَر قَتُ بَالاىِ شمشير berezey var qato balaye samsir سر كوه بلند پنج پنجهء شير * خبر آمد كه يارم خورده شمشير پياله را پر كنيد از آب انجير * بريزيد بر قد و بالاى شمشير * * * هَوا گَرمَا وُ گَرمى مىكُنه دِل hava garma vo garmi mikone del هَواىِ سَربُلندى مىكُنه دِل havaye sar bolandi mikone del هَواىِ سَربُلندى مُا نِدَارُم havaye sar bolandi mo nedarom هَواىِ قَسرِ " شيرى " مىكنه دِل havaye qasre siri mikone del هوا گرم است و گرمى مىكند دل * هواى سربلندى مىكند دل هواى سربلندى من ندارم * هواى قصر " شيرين " مىكند دل * * * بِ بِرجَن مىرَوُم مَنزِل بِ مَنزِل be berjan miravom manzel be manzel * زَمى از اشك چَاشِ مُا شُده گِل zami az aske case mo sode gel خُراكِ دِلبَرُم قَندُ و نَباتِا xorake delbarom qando nabate * خُراكِ مُا شِده خوُنَابِىِ دِل xorake mo sede xunabeye del به بيرجند مىروم منزل به منزل * زمين از اشك چشم من شده گل خوراك دلبرم قند و نبات است * خوراكِ من شده خونابهء دل * * * سِتَاره سَر زدُ بيدار بودُم setare sarzado bidar budom